| умозаключение | ratiocinatio [onis, f]; conclusio [onis, f] (rationis); argumentum [i, n] ratione conclusum; |
| умозрительный | speculativus [a, um]; |
| умолкнуть | conticзre [eo, ui]; conticescere [o, ui]; silescere [o, lui]; supprimere [o, pressi, pressum] vocem; |
| умолчать | transire [eo, ii, itum] aliquid silentio; tenзre [eo, ui, tentum] (aliquid); tacзre [eo, ui, itum]; |
| * то, о чем я умолчал и о чем счел нужным умолчать | quod tacui et tacendum putavi; |
| умолять | tangere [o, tetigi, tactum] genua alicujus; obsecrare [1]; obtestari [or, atus sum]; supplicare [1]; venerari [or, atus sum]; adorare [1]; implorare [1]; |
| умоляющий | supplex [icis]; |
| уморить | suffocare [1]; |
| * уморить город голодом | urbem fame suffocare; |